rozwińParafia Świętej Trójcy
zwiń
Parafia Świętej Trójcy

Parafia Świętej Trójcy

Najstarszym zabytkiem świątyni jest późnogotycki obraz "Ukrzyżowanie" pochodzący z początku XVI w. znajdujący się w prawym bocznym ołtarzu. W nastawie ołtarza widnieje płaskorzeźbiona scena koronacji Najświętszej Marii Panny.

Prośba o koronację obrazu Matki Bożej Kościerskiej skierowana do Ojca Świętego Jana Pawła II przez biskupa pelplińskiego Jana Bernarda Szlagę

     Kościół w Polsce u progu trzeciego tysiąclecia, nosi w sobie nieustanną wdzięczność, kierowaną w stronę Bożej Opatrzności. W roku Wojciechowego Milenium, czci pamięć tego Wielkiego Patrona, który głosił Ewangelię, rozsiewał wiarę, by wreszcie swoim męczeństwem dać świadectwo Chrystusowi. W tym narodowym dziękczynieniu Diecezja Pelplińska zajmuje zaszczytne miejsce. Otóż przed wiekami, po tej ziemi wędrował św. Wojciech, a nauki jego obejmowały z pewnością tereny całego Pomorza. Od tamtych też czasów, Najświętsza Maryja Panna - której żarliwym czcicielem od dzieciństwa pozostawał on sam - doznaje tutaj najwyższej czci....

Ojcze Święty!

Kościół w Polsce u progu trzeciego tysiąclecia, nosi w sobie nieustanną wdzięczność, kierowaną w stronę Bożej Opatrzności. W roku Wojciechowego Milenium, czci pamięć tego Wielkiego Patrona, który głosił Ewangelię, rozsiewał wiarę, by wreszcie swoim męczeństwem dać świadectwo Chrystusowi. W tym narodowym dziękczynieniu Diecezja Pelplińska zajmuje zaszczytne miejsce. Otóż przed wiekami, po tej ziemi wędrował św. Wojciech, a nauki jego obejmowały z pewnością tereny całego Pomorza. Od tamtych też czasów, Najświętsza Maryja Panna - której żarliwym czcicielem od dzieciństwa pozostawał on sam - doznaje tutaj najwyższej czci. Wśród wielu kościołów, zwłaszcza tych, które są maryjnymi sanktuariami, jak np. w Piasecznie, Sianowie, Lubiszewie, coraz bardziej wyróżnia się nieco młodsze Sanktuarium Maryjne w Kościerzynie. W wymienionych wcześniej kościołach, które ze czcią wspominam, znajdują się łaskami słynące figury Matki Bożej. W Kościerzynie zaś, w kościele parafialnym p.w. Świętej Trójcy, w bocznej kaplicy umieszczony jest wizerunek Matki Bożej. Obraz ten, łaskami słynący, przedstawia Maryję z Dzieciątkiem Jezus na ręku. Pochodzi on z XVII wieku i jak wskazują najnowsze badania, od same-go początku wyjątkową czcią był otaczany przez Kaszubów, wiernych Kościołowi katolickiemu. Obraz olejny na płótnie, o wymiarach 109 x 93 cm, jest dziełem nieznanego malarza i przedstawia frontalnie postać (dokładniej: półpostać, tzn. głowę i tułów) Najświętszej Maryi Panny, nieco zwróconą w prawą stronę. Dziecię Jezus, które siedzi na lewej ręce Matki, prawą ręką błogosławi, w lewej zaś trzyma księgę. Maryja rękoma obejmuje Syna; prawa spoczywa na lewej, w której trzyma chusteczkę. Oboje, wydaje się, że patrzą na tych, którzy modlą się przed nimi. Na tle nimbów namalowane są korony, które zdobią ich głowy. Na prawym ramieniu Najświętszej Dziewicy, odzianej w niebieski płaszcz, widnieje charakterystyczna gwiazda w otoczeniu ośmiu gwiazdek. Ten wizerunek, pochodzący z XVII wieku, odtwarza obraz tzw. "Matki Bożej Śnieżnej", nazywany również "Salus Populi Romani", który od DC wieku znajduje się w Rzymie, w Bazylice Santa Maria Maggiore. Obrazy-kopie Matki Bożej Śnieżnej, od XVI aż do XVIII wieku rozpowszechnione były w Małopolsce i Wielkopolsce przez księży jezuitów. Kościerski obraz składa się z części środkowej, wyżej opisanej, która jest dość wierną kopią wspomnianego obrazu, i z części bocznych, później do owej starszej doszytych; powiększają one obraz w ten sposób, że jego wysokość mierzy 150 cm a szerokość 108 cm. Na bocznych częściach namalowano później dziewięć kolistych medalionów z wybranymi scenami różańcowymi, połączonych paciorkami. Sceny różańcowe - licząc od lewej górnej -przedstawiają: "Zwiastowanie", "Nawiedzenie", "Boże Na-rodzenie", "Chrystus w Ogrójcu", "Ukrzyżowanie", "Zmartwychwstanie", "Zesłanie Ducha Świętego", ?Wniebowzięcie" i ?Koronacja Najświętszej Maryi Panny". W górnej części płótna namalowano także Gołębicę, symbolizującą Ducha Świętego, oraz po obu stronach po trzy główki anielskie na skrzydełkach. Decyzja o powiększeniu pierwotnego obrazu i wzbogaceniu go o nowe treści, została podjęta około roku 1642. Wtedy bowiem, jak wynika z dokumentów, zbudowano nowy kościół i ufundowano ołtarz, po spaleniu wcześniejszego drewniane-go kościoła w 1626 roku. Również w roku 1642, zostało ustanowione w kościele parafialnym Bractwo Żywego Różańca. W okresie silnego oddziaływania religii protestanckiej na terenach Pomorza i Prus, o powrót religii katolickiej walczyły głównie zakony cystersów, kartuzów i jezuitów. Stopniowe zwycięstwo osiągano przez szerzenie kultu maryjnego. Ob-raz, który w Kościerskiej Farze doznaje czci, bez wątpienia jest przykładem takiego działania. Na przełomie XVII i XVIII wieku, podczas działań wojennych prowadzonych przez wojska szwedzkie, rosyjskie i polskie, oraz ogólnych trudności społecznych i gospodarczych, j kult Madonny Kościerskiej nieustannie rozwijał się i umacniał. Dowodem na to było ufundowanie srebrnych szat Najświętszej Maryi Pannie i Dzieciątku oraz koron, nałożonych na partie malowane. Szaty Matki Bożej posiadają cztery wy- j cięcia koliste, aby można było w ten sposób oglądać sceny różańcowe. Według znaków złotniczych i miejskich Gdańska, umieszczonych na obiektach, czas powstania szat i koron, określić można pomiędzy rokiem 1699 a 1705. Sukienki wy-konał mistrz gdański Arnold Lange, czynny w latach 1678 -1724, natomiast korony, Jakub Beckhausen, który działał w latach 1678-1705. Suknia Maryi zdobiona jest motywami symetrycznych bukietów kwiatowych, złożonych z wiotkich listków akantu i dużych stylizowanych różnorodnych kwiatów. Na głowie gładki welon, drobno pofałdowany. Suknia Dzieciątka Jezus także gładka, drobno fałdowana z wzorzystymi rękawami w listki i kwiaty. W roku 1709 kościół parafialny w Kościerzynie ponownie spłonął, lecz dzięki pomocy wiernych, obraz cudowny wraz z ołtarzem zdołano uratować. Nową świątynię murowaną rozpoczęto budować w 1724 roku, konsekracja nastąpiła dopiero w 1769 roku. Ostatnią realizacją artystyczną przy obrazie Matki Bożej Kościerskiej są srebrne plakiety koliste, które ufundowano i wykonano w latach 1748 - 1749. Powtarzają one tematycznie sceny różańcowe. Zostały zamontowane na ich miejscu, prawdopodobnie z powodu zniszczeń, które nie były naprawiane. Większość spośród dziewięciu plakiet wykonał, jak wskazują znaki, złotnik gdański Jan Konstantyn Lange, który działał w latach 1740 - 1761. Owe plakiety wykonano na zamówienie rodzin parafian, w dowód wdzięczności za macierzyńską opiekę Maryi.

Obecnie, jak przez cztery prawie wieki, słynący łaskami obraz, znajduje się w bocznej kaplicy kościerskiej Fary. Kościół ten, po rozebraniu poprzedniego, zbudowano w latach 1914 - 1917; potrzeby duszpasterskie wymagały, by go powiększyć. Nie tylko mieszkańcy Kościerzyny, lecz także rozliczni wierni, mieszkający w okolicy, coraz częściej pielgrzymowali, by wypraszać łaski przed cudownym obrazem Matki Bożej. Wota, które z pewnością od połowy XVIII wieku za-wieszane są po obu stronach obrazu, w specjalnie do tego przeznaczonym miejscu, świadczą o wdzięczności tych, którzy prosząc zostali wysłuchani. W naszych czasach złożono w darze, między innymi, osiem obrączek małżeńskich od rodzin, które niegdyś skłócone, po latach wielu powróciły do pierwotnej zgody i w ten sposób dziękują Maryi. Z potrzeby serc zrodziły się też pieśni ku czci Matki Bożej Kościerskiej, śpiewane przez parafian i tych, którzy odwiedzają to szczególne miejsce. W roku 1970 Biskup Chełmiński Kazimierz Józef Kowalski, mając przed oczyma to, co niosły dzieje tego cudownego obrazu, jak też dla pogłębienia kultu Najświętszej Maryi Panny, ustanowił w tym kościele MARYJNE SANKTUARIUM. Z roku na rok wzrasta powaga tegoż Sanktuarium. Do Matki Bożej Kościerskiej nieustannie przybywają pielgrzymi z okolicznych miejscowości; do tego miejsca wędrują zorganizowane pielgrzymki. Miejscowi duszpasterze, usilnie troszczą się, by czas spędzony na modlitwie z Matką Bożą, ożywiał życie religijne wszystkich wiernych, którzy tam przybywają. Sława wizerunku Kościerskiej Madonny sprawia, że wierni coraz częściej pielgrzymują, by modlić się przed cudownym obrazem.

Jako Biskup Pelpliński ustanowiłem liturgiczne święto Matki Bożej Kościerskiej, obchodzone w dniu Niepokalane-go Serca Najświętszej Maryi Panny według formularza mszalnego przewidzianego na sobotę po uroczystości Najświętsze-go Serca Pana Jezusa. W roku Wojciechowego Milenium, Sanktuarium Maryjne w Kościerzynie otrzymało tytuł Matki Bożej Kościerskiej - Królowej Rodzin. 0 taki tytuł zabiegali duszpasterze i wierni, doznający w swoich rodzinach opieki Maryi. Bogate i długie dzieje obrazu Matki Bożej Kościerskiej, powiązane w dużym stopniu z wydarzeniami politycznymi i społecznymi, wydaje się, że wyjaśniają jego niezwykłą formę i rolę kultową. Ziemia Kościerska, od wieków wierna j Chrystusowi i Jego Matce, godna jest najwyższego wyróżnienia. Jako Biskup Pelpliński, modlę się w tej intencji i z głębi serca proszę Waszą Świątobliwość o laskę i pozwolenie, aby Matce Bożej Kościerskiej - Królowej Rodzin, mogły być nałożone korony papieskie. Jestem przekonany, że owa koro-nacja nie tylko wzmocni powagę tegoż Sanktuarium, lecz także kult Najświętszej Maryi Panny w tym miejscu i na tych ziemiach stanie się gorliwszy i że nieustannie przed tron Boga zanoszone będą prośby za pośrednictwem Królowej Rodzin.

Z najwyższą czcią i z synowskim oddaniem proszę o Błogosławieństwo Apostolskie
Pelplin, dnia 7 października 1997. Ldz. 1379/97/K.Ord.
Biskup Pelpliński f Jan Bernard Szlaga

20 października 2010

powrót