rozwińParafia Świętej Trójcy
zwiń
Parafia Świętej Trójcy

Parafia Świętej Trójcy

Najstarszym zabytkiem świątyni jest późnogotycki obraz "Ukrzyżowanie" pochodzący z początku XVI w. znajdujący się w prawym bocznym ołtarzu. W nastawie ołtarza widnieje płaskorzeźbiona scena koronacji Najświętszej Marii Panny.

Znaczenie koronacji obrazu Najświętszej Maryi Panny

     Koronacje obrazów bądź figur Matki Bożej są jednym z licznych przejawów czci względem Matki Najświętszej i Dzieciątka Jezus. Wyrosły one z głębokiej wiary i pobożności ludu, który pragnie w ten sposób wyrazić prawdę, że Maryja będąc złączona ze swoim Synem w dziele odkupienia, uczestniczy w Jego chwale...

Koronacje obrazów bądź figur Matki Bożej są jednym z licznych przejawów czci względem Matki Najświętszej i Dzieciątka Jezus. Wyrosły one z głębokiej wiary i pobożności ludu, który pragnie w ten sposób wyrazić prawdę, że Maryja będąc złączona ze swoim Synem w dziele odkupienia, uczestniczy w Jego chwale. Maryja posiada godność królewską jest Królową. ponieważ jest Matką Chrystusa Króla, Słowa Wcielonego, w którym ?zostało wszystko stworzone i to co w niebiosach i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności czy Władze" (Kol 1,16). Maryja jest Panią i Królową, "Pałacem Królewskim", w którym Król wieków przyjął ludzkie ciało. Jest uczestniczką zbawczego dzieła Chrystusa, doskonałą uczennicą Chrystusa i najznakomitszą cząstką Kościoła. Ta, która zgodziła się na Boży plan; Ta, która szła drogami wiary, słuchała i strzegła słowa Bożego; Ta, która podtrzymywała zjednoczenie z Synem aż do krzyża i trwała na modlitwie z Kościołem, zasłużyła na "koronę sprawiedliwości" (Por. 2 Tm 4,8), ?koronę życia" (Por. Jk 1,12; Ap 2,10), "koronę chwały" (Por. 1 P 5,4) obiecaną wiernym uczniom Chrystusa. Maryja raduje się chwałą nieba, jako Królowa całego świata, Pani nieba i ziemi.

Aby uczcić tę godność Maryi, powstał zwyczaj ozdabiania królewskimi koronami wizerunków Matki Bożej otaczanych wyjątkową czcią. Już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa przedstawiano postać Maryi w królewskiej koronie. Chrześcijańscy artyści często malowali Matkę Bożą siedzącą na tronie królewskim ozdobioną oznakami władzy królewskiej i otoczoną orszakiem Aniołów i Świętych. Nierzadko na tych obrazach przedstawiony jest Boski Odkupiciel nakładający Matce jaśniejącą koronę. Szczególnie jednak zwyczaj umieszczania koron królewskich na obrazach i figurach Najświętszej Maryi Panny, przyjmuje się i upowszechnia od soboru w Efezie (431 r.), kiedy to ogłoszono uroczyście, że Maryja jest Matką Syna Bożego, Jezusa Chrystusa.
Od końca XVI wieku na Zachodzie pobożni chrześcijanie, zakonnicy i świeccy, zaczęli szerzyć zwyczaj koronowania wizerunków Najświętszej Maryi Panny. Rzymscy papieże nie tylko uznali tę formę pobożności ludowej, lecz często sami lub przez delegowanych biskupów ozdabiali koroną wizerunki Bogurodzicy Dziewicy otoczone publiczną czcią. Wielkim apostołem obrzędu koronacji był kaznodzieja kapucyński Hieronim Paolucci di Camboli z Forli (f 1620). W swoich kazaniach zachęcał on wiernych do zbierania srebra, złota i kamieni szlachetnych na korony dla Maryi i Dzieciątka Jezus, by w ten sposób wyrażać Jej swoją cześć i odda-nie. Z jego inicjatywy dokonano koronacji w Cremonie w roku 1595 i w Parmie w roku 1600. Osobliwego charakteru nabrały koronacje od 1630 roku. Wówczas to dziekan Kapituły Watykańskiej, Aleksander Sforza Pallavicini z Borgonovo (Piacenza), przeznaczył specjalny fundusz na zakup złotych koron do cudownych obrazów Najświętszej Maryi Panny.

Pierwsza uroczysta koronacja obrazu Matki Bożej koronami z tej fundacji miała miejsce w bazylice św. Piotra w 1631 r. Dokonano wówczas koronacji obrazu Santa Maria della Febbre i ona to zapoczątkowała inne koronacje w Rzymie. Wspomniana Kapituła Watykańska wydała specjalne prze-pisy odnoszące się do spraw związanych z koronacją obrazów Najświętszej Maryi Panny. Obraz taki powinien być od dawna czczony i słynąć cudami, a ordynariusz danego miejsca musiał to stwierdzić w swej prośbie. Kapituła w pozytywnej odpowiedzi i zgodzie na koronację wyznaczała koronat ora - zwykle był nim biskup ordynariusz, dzień uroczystości oraz wyjednywała u papieża odpust zupełny dla wiernych, którzy będą odwiedzać sanktuarium. W Polsce pierwsza uroczysta koronacja koronami papieskimi, na mocy pozwolenia Kapituły Watykańskiej miała miejsce 8 września 1717 roku na Jasnej Górze, kiedy to ukoronowano obraz Matki Bożej Częstochowskiej.

Obecne przepisy odnoszące się do koronowania wizerunków Matki Najświętszej podkreślają, że koronowane mogą być tylko obrazy odznaczające się starożytnością i cudownym charakterem, tzn. obrazy, do których wierni zwracają się z tak wielką ufnością w pomoc Matki Bożej, że otacza je sława, a miejsca, gdzie są czczone, stały się ośrodkiem autentycznego kultu liturgicznego, szkołą prawdziwej pobożności i chrześcijańskiej gorliwości. Obrzędu koronacji dokonuje z reguły biskup diecezjalny, ale w odniesieniu do obrazów o dużym znaczeniu kościelnym, narodowym czy regionalnym, może być dokonana koronacja "w imieniu i powagą papieża". Wówczas liturgicznego aktu koronacji dokonuje legat papieski. 0 pozwoleniu na taką koronację decyduje sam Ojciec Św. po zasięgnięciu opinii Kongregacji Kultu Bożego i Sakramentów. Upoważnienia do takiej koronacji udziela się dekretem wspomnianej Kongregacji i Pismem Apostolskim w formie Breve. W odniesieniu do koron, które mają być nałożone na wizerunek Najświętszej Maryi Panny, przepisy wymaga-ją, aby były one kunsztownie wykonane i odznaczały się szlachetną prostotą oraz prawdziwym pięknem. Należy jednak unikać zbytniego przepychu i kosztowności oraz licznych i wspaniałych klejnotów, które nie zgadzają się ze skromnością chrześcijańskiego kultu, albo krzywdziłyby w jakiś sposób miejscowych wiernych z powodu ich ubóstwa.

Koronacja obrazu Najświętszej Maryi Panny jest w pierwszym rzędzie przejawem synowskiej wdzięczności i miłości ludu Bożego względem Maryi, która swą macierzyńską opieką otacza ludy i narody. Jest również wezwaniem do wdzięczności za otrzymane za jej pośrednictwem laski i dobrodziejstwa Boże, których tak wiele otrzymują czciciele Maryi. Umieszczenie koron na wizerunku przedstawiającym Matkę Najświętszą z Dzieciątkiem Jezus na ręku oznacza najwyższe uwielbienie, cześć i hołd złożony Tej, która jest Matką Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa, która jest Niepokalaną i Królową świata. W ten sposób wierni wypowiadają i wyrażają cześć Maryi. Czynią to tak, jak małe dzieci, które zawsze szukają okazji, by dziękować swojej matce za jej dobroć, za jej miłość, za opiekę, za czułość jej matczynego serca. liturgiczny akt koronacji obrazu Matki Bożej jest również aktem wdzięczności wiernych za rozsławienie specjalnymi łaskami Boga tego konkretnego miejsca, w którym dany obraz się znajduje. Akt ten świadczy o randze danego sanktuarium i wizerunku. Ukoronowanie drogocennym diademem wizerunku maryjnego to także uznanie ze strony Stolicy Apostolskiej, że cześć oddawana Maryi w znaku tego obrazu jest zgodna z nauczaniem Kościoła i stanowi wyraz kultu katolickiego.
(ks.ES)

20 października 2010

powrót