Obchody Dnia Dziecka Utraconego, które odbyły się 15 października 2026 roku, stały się przestrzenią wspólnego pożegnania, modlitwy i refleksji nad stratą, która dotyka tak wielu rodziców. Uroczystość, łącząca w sobie ceremonię pogrzebową dzieci martwo urodzonych oraz symboliczną pamięć o wszystkich wcześnie utraconych życiach, zgromadziła rodziny, bliskich oraz osoby pragnące okazać solidarność z pogrążonymi w żałobie.
Głównym punktem obchodów była Msza święta pod przewodnictwem ks. proboszcza Antoniego Bączkowskiego oraz uroczysty pochówek zbiorowy na kościerskim cmentarzu, gdzie w specjalnym grobowcu dzieci utraconych złożono trumnę z ciałami niemowląt zmarłych przed narodzinami.
Wydarzenie to pokazało, jak niezwykle ważna dla procesu uzdrowienia jest obecność wspólnoty. Dla wielu rodziców, którzy stracili dziecko na bardzo wczesnym etapie ciąży i często nie mieli możliwości zorganizowania tradycyjnego pogrzebu, ten dzień stał się momentem oficjalnego i godnego pożegnania.
Uroczystość uświadomiła zebranym, że żałoba po stracie dziecka — bez względu na to, jak krótko trwało jego życie — jest pełnoprawnym i głębokim doświadczeniem, które wymaga czasu, szacunku oraz empatii ze strony otoczenia. Dzień Dziecka Utraconego nie tylko pielęgnuje pamięć o zmarłych dzieciach, ale przede wszystkim niesie głos wsparcia dla żyjących rodziców, przypominając im, że w swoim cierpieniu nie są sami.
